Księże Biskupie Wiesławie,

Czcigodni Księża Infułaci wraz z Gospodarzem tej Bazyliki

Księdzem Infułatem Stanisławem Bogdanowiczem,

Magnificencjo Księże Rektorze

wraz ze wspólnotą Gdańskiego Seminarium Duchownego

Bracia Kapłani!

Osoby życia konsekrowanego,

Drodzy Rodzice, Krewni i Przyjaciele kandydatów do święceń,

Umiłowani Bracia i Siostry!

Księża Diakoni, którzy macie przyjąć sakrament święceń

w stopniu prezbiteratu!

         Przed wami otwiera się nowa droga życia, wyznaczona przez Chrystusa, Dobrego pasterza, który wezwał was, abyście w Jego imieniu stali się sługami Jego owczarni. Macie przed sobą zadanie, które jest jednocześnie piękne i trudne, wspaniałe i wymagające, radosne i pełne poświęcenia. W dzisiejszym dniu cały Kościół patrzy na was z oczekiwaniem - czekając na waszą pracę, sprawowane przez was sakramenty, głoszone przez was słowo i niesioną przez was miłość.

Papież Franciszek podczas tegorocznych święceń prezbiteratu podkreślił w homilii najważniejsze aspekty posługi, jaka staje przed kapłanami. Z wielką mocą brzmią jego słowa, skierowane dzisiaj również do was: „chciałbym prosić was przez miłość do Chrystusa, nigdy nie zmęczcie się byciem miłosiernymi! Proszę was, miejsce tę zdolność, umiejętność przebaczania, którą miał Chrystus”. Pamiętajcie o tym, że jako kapłani stajecie się sługami nie sądu i potępienia, ale miłości i przebaczenia. Waszym znakiem rozpoznawczym ma być miłosierdzie, które stanie się dla wszystkich wokół widocznym świadectwem, komu oddaliście swoje życie.

Wypiszcie w swoich sercach potrójne posłannictwo, które w stosownym dla was stopniu stanie się waszym udziałem. Złączeni od dziś mistycznymi więzami z Chrystusem, Kapłanem, Prorokiem i Królem, będziecie pełnić posługę uświęcania, nauczać oraz kierować ludem Bożym.

Będziecie uświęcać ludzi i świat poprzez sprawowanie sakramentów i świętej liturgii. Niech Najświętsza Ofiara stanie się treścią waszego życia, abyście rozważając to, co będziecie czynić, naśladowali to, czego dokonujecie podczas Sakramentu Eucharystii. Poprzez wszystkie sakramenty będziecie otwierać niebo na ziemi, pozwalając waszym braciom i siostrom dotknąć tajemnicy Żywego i Zmartwychwstałego Pana. Nie zapomnijcie jednak, że nie tylko wasza posługa, ale cała wasze życie musi być święte, bo to „świętość waszego życia stanie się źródłem radości dla wyznawców Chrystusa”.

Aby pełnić urząd nauczyciela sami musicie nieustannie uczyć się od Jedynego Mistrza i najlepszego Nauczyciela, którym jest ten sam Chrystus Pan, który was  powołał. Rozważajcie chętnie i z radością Słowo Boże, wierzcie w to, co przeczytacie i nauczajcie tego, w co wierzymy. „Niech wasza nauka będzie pokarmem dla ludu Bożego, bo ona nie jest wasza - nie jesteście właścicielami doktryny, to nauka Pana, a wy powinniście być wierni Jego nauce”. Pełniąc udział posługiwania Chrystusa dla Kościoła, kierując ludem Bożym w jego codzienności pamiętajcie zawsze o tym, że jesteście sługami. Nie szukajcie własnej korzyści, przyjemności ani chwały, lecz dobra tych, do których zostaniecie posłani. Starajcie się, by wasze serca jak najbardziej upodobniły się do cichego i pokornego Serca Jezusa Chrystusa.

Nie sposób wyrazić, jak wielki dar staje się dzisiaj waszym udziałem. Święcenia kapłańskie są znakiem dla nas wszystkich, którzy wyznajemy wiarę w Chrystusa, że nasz Pan żyje pośród nas. Nade wszystko, drodzy synowie, pamiętajcie o tym, aby być żywymi znakami Jezusa Chrystusa. Niech wszyscy, którzy będą patrzeć na wasze życie, zobaczą w was Jego świętość, miłość, radość i cierpliwość. Nieście Dobrą Nowinę wszystkim.