św. Jan Paweł II

Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak Miłosierdzie Boże - owa miłość łaskawa, współczująca,

wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom świętości Boga.

św. Siostra Faustyna Kowalska

Niech wszechmoc miłosierdzia Twego, o Panie, rozsławiona będzie po świecie całym,

niechaj cześć Jego nigdy nie ustanie, głoś, duszo moja, miłosierdzie Boże z zapałem.

bł. ks. Michał Sopoćko

Decydującym czynnikiem w otrzymaniu miłosierdzia Bożego jest ufność.

Ufność Bogu ma być mocna i wytrwała, bez zwątpień i słabości.

św. Matka Teresa z Kalkuty

Największym złem jest brak miłości i miłosierdzia, okrutna obojętność wobec bliźniego,

który wyrzucony został przez margines życia w skutek wyzysku, nędzy, choroby.

Papież Franciszek

Miłosierdzie to jest słowo, które objawia Przenajświętszą Trójcę.

Miłosierdzie to najwyższy i ostateczny akt, w którym Bóg wychodzi nam na spotkanie.

Ks. płk. rez. Henryk Pietrewicza pełnił m.in. następujące funkcje:
w latach 1986-1987 - rektor kościoła garnizonowego w Gdańsku-Wrzeszczu;
w latach 1987-1992 proboszcz parafii wojskowej w Gdańsku-Wrzeszczu:
w latach 1992 – 1994 – kapelan 7. Szpitala Wojskowego z Przychodnią w Gdańsku.

W dniu 30 stycznia 2013 roku w Szpitalu Wojewódzkim w Gdańsku zmarł w wieku 91 lat i 61 lat kapłaństwa, nestor kapłanów Archidiecezji Gdańskiej ksiądz Prałat Edward Masewicz.
Urodził się 06.01.1922 roku w Petersburgu, syn Bronisława i Leokadii z d. Korotkiewicz. W maju 1922 roku przyjechał z rodzicami do Wilna. W roku 1935 rozpoczął naukę w Gimnazjum Adama Mickiewicza w Wilnie, w którym w 1941 roku zdał egzamin maturalny.
Jesienią 1941 roku został przyjęty do Seminarium Duchownego w Wilnie. Okres studiów seminaryjnych przypadał na okres wojenny, podczas którego został wielokrotnie wywożony na przymusowe roboty do Niemiec.
W 1945 roku udał się do Rzymu, gdzie przez dwa lata studiował na Gregorianum. W latach 1947 – 1951 studiował w Poznańskim Seminarium Metropolitalnym, gdzie 19.05.1951 roku otrzymał świecenia kapłańskie z rąk Arcybiskupa Walentego Dymka.
Jako kapłan Diecezji Gdańskiej, a od 25.03.1992 roku Archidiecezji Gdańskiej pełnił następujące funkcje duszpasterskie i administracyjne:

1951–1957 wikariusz w parafii katedralnej w Gdańsku-Oliwie
1957–1958 wikariusz i katecheta w parafii Św. Rodziny w Gdańsku-Stogach
1959–1961 rektor kościoła Św. Barbary w Gdańsku
1961–1968 wikariusz i ekonom kościoła Św. Barbary w Gdańsku
1968–1977 proboszcz parafii Św. Barbary w Gdańsku
1977 wyjechał do RFN
1979–1988 wyjechał na misje do Argentyny
1988–1989 wyjechał na misje do Boliwii
1990 wyjechał do pracy na Białoruś
1993–2013 rezydent w parafii Św. Franciszka z Asyżu w Gdańsku–Emaus

Otrzymał następujące godności:
– Kanonik Honorowy Kapituły Archikatedralnej w Gdańsku-Oliwie (2000)
– Kapelan Jego Świątobliwości (2009)

Śp. ksiądz prałat Edward Masewicz był dobrym człowiekiem i dobrym kapłanem. Koleżeński i serdeczny do braci kapłanów i do wiernych. Gorliwie wypełniał posługę w duszpasterstwie parafialnym, a także w placówkach misyjnych.

R.i.p.

 

W czwartek 25 lipca 2013 r. ok. godz. 8.15 w Szpitalu Miejskim w Gdyni zmarł śp. Ksiądz Edward Jan Rusiński, emerytowany pierwszy Proboszcz Parafii św. Izydora w Gowinie, budowniczy świątyni parafialnej. Urodził się 27 stycznia 1956 roku w Tczewie jako jeden z czworga rodzeństwa, syn Leona Jana (z zawodu mistrz kominiarski) i Anny Marii zd. Kręcka (katechetka przy Parafii św. Krzyża w Tczewie). Pochodził z rodziny bardzo pobożnej, od najmłodszych lat zdradzał oznaki powołania do stanu kapłańskiego, tak więc jego wstąpienie do Seminarium nikogo z otoczenia nie zaskoczyło. Był aktywny w Liturgicznej Służbie Ołtarza i w ruchu oazowym. Szkołę podstawową ukończył w 1971 r. Po ukończeniu w 1974 r. Zasadniczej Szkoły Zawodowej w Tczewie rozpoczął naukę w Liceum Ogólnokształcącym dla pracujących, podejmując jednocześnie zatrudnienie w Stoczni Rzecznej w Tczewie w charakterze tokarza. Po złożeniu matury został przyjęty do Seminarium Duchownego w Pelplinie. Formację rozpoczął 15 września 1977 r. Święcenia diakonatu otrzymał 20 czerwca 1982 r. z rąk Księdza Biskupa Mariana Przykuckiego w Pelplinie. Po odbyciu przepisanych praktyk w Parafii NMP Matki Kościoła w Tczewie otrzymał święcenia kapłańskie w dniu 22 maja 1983 r. z rąk tegoż Biskupa, który tak wówczas pisał do nowowyświęconych: „Wielebny Ksiądz Neoprezbiter rozpoczyna swoją pracę w Roku Jubileuszowym 1950 lecia Od-kupienia, oraz w przeddzień przyjazdu Ojca Świętego Jana Pawła II do Polski. Niech te dwa wielkie fakty wpłyną na pogłębienie świadomości [święceń] kapłańskich i będą szczególniejszym bodźcem do gorliwego apostołowania w winnicy Pańskiej”. Od święceń pełnił posługę wikariusza i katechety w parafiach: Trójcy Świętej i Wszystkich Świętych w Goręczynie (od 1.07.1983 r.); Najświętszego Serca Pana Jezusa w Grudziądzu (od 1.07.1986 r.); Św. Apostołów Piotra i Pawła w Pogódkach (od 1.09.1987 r.); MB Królowej Polski w Chojnicach (od 1.12.1988 r.); Chrystusa Dobrego Pasterza w Gdyni-Cisowej (od 1.07.1990 r.); Św. Leona Wielkiego w Wejherowie (od 1.09.1990 r.). Jako wikariusz Ksiądz Edward zdobył opinię kapłana pracowitego, zwłaszcza na niwie katechetycznej i chętnego do współpracy. Poleceniem Kurii Biskupiej w Pelplinie z dnia 4 lipca 1991 r. rozpoczął organizację i budowę ośrodka duszpasterskiego w Gowinie, którego pierwszym Proboszczem został na mocy dekretu Księdza Biskupa Mariana Przykuckiego z dnia 9 listopada 1991 r. Po kilku miesiącach jest to już teren nowoutworzonej Archidiecezji Gdańskiej, do której Ksiądz Rusiński został inkardynowany. Po latach wypełnionych pracą budowlaną i duszpasterską, z uwagi na pogarszający się stan zdrowia, Ksiądz Edward Rusiński zakończył posługę proboszczowską w Parafii św. Izydora w Gowinie z dniem 1 lipca 2008 r. Zamieszkał na terenie Parafii św. Antoniego w Redzie. Pomimo choroby i cierpienia odprawiał Msze św. w niedziele i dni powszednie w miejscowym kościele. W poniedziałek 29 lipca 2013 r. o godz. 18.00 nastąpiło wprowadzenie trumny Zmarłego do kościoła św. Izydora w Gowinie, 19.00 Różaniec, 20.00 Msza św. odprawiana przez Kapłanów z Dekanatu Luzino pod przewodnictwem Księdza Dziekana Prałata Zygfryda Leżańskiego. Msza św. pogrzebowa pod przewodnictwem Księdza Arcybiskupa Tadeusza Gocłowskiego została odprawiona we wtorek 30 lipca 2013 r. o godzinie 11.00 w kościele św. Izydora w Gowinie, po czym nastąpił pochówek na miejscowym cmentarzu

 

o. Stanisław Klass od Niepokalanego Poczęcia NMP Syn Józefa i Marty zd. Płotka, ur. 14.09 1933 r. w Kąpinie Przyszedł na świat jako najstarsze dziecko w rodzinie wielodzietnej – miał dwanaścioro rodzeństwa. Ochrzczony w parafii św. Trójcy w Wejherowie. Sakrament bierzmowania przyjął w dniu 1 czerwca 1946 roku i za patrona obrał św. Antoniego. Do szkoły podstawowej uczęszczał w Luzinie. Od 1945 r. w swojej parafii p.w. św. Wawrzyńca w Luzinie udzielał się pełniąc m.in. funkcję opiekuna koła ministranckiego i będąc członkiem „Krucjaty Eucharystycznej”. Następnie uczęszczał do Państwowego Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego w Wejherowie, skąd po 10 klasie wstąpił do Niższego Seminarium Duchownego w Pelplinie. Po rocznym pobycie podjął decyzję o wstąpieniu do Zakonu Pijarów. Nowicjat rozpoczął w 1952 r. w Krakowie – Rakowicach, a 13.09.1953 r. złożył pierwszą profesję. Następnie odbył studia filozoficzno – teologiczne w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy w Krakowie. Świecenia przyjął 26.06.1958 r. Po święceniach, przez krótki czas pracował w parafii Cieplice w Jeleniej Górze, opiekując się filią w Staniszowie. W latach 1958 - 1964 pracował w parafii w Krakowie – Rakowicach i równocześnie podjął studia magisterskie z matematyki na Uniwersytecie Jagiellońskim (Wydział Mat. – Fiz. – Chem.). Tam był m.in. Wiceprezesem Koła Matematyków Studentów UJ. W roku 1964 podjął pracę nauczyciela matematyki w Prywatnym Liceum Ogólnokształcącym im. Ks. Stanisława Konarskiego Ojców Pijarów w Krakowie. Od roku 1974 do 1988 był dyrektorem naszego Liceum, mieszczącego się wówczas w budynku przy ul. Czapskich 5. W 1974 r., wraz z kilkoma innymi pijarami, został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi w ramach uznania za wkład w rozwój szkolnictwa. Na lata pracy o. Stanisława jako dyrektora, przypada wzrost oddziałów i uczniów w liceum oraz przyznanie na dłużej niż rok praw szkoły państwowej. Jak podaje śp. Tadeusz Korzeń w historii Liceum zawartej w publikacji wydanej z okazji 75-lecia Gimnazjum i Liceum Ojców Pijarów, w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych zrobiono wiele w dziedzinie modernizacji budynku , co jest w olbrzymiej mierze zasługą dyrektora o. Stanisława Klassa. W roku 1988 o. Stanisław został skierowany do pracy parafialnej i katechetycznej w Hebdowie. Nie zapomniał jednak o pracy nauczyciela matematyki. W tym czasie (lata 1988 – 1990) uczył tego przedmiotu w szkole ojców Franciszkanów w Wieliczce. W latach 1990 – 1993, gdy było możliwe podjęcie pracy misyjnej i kapłańskiej za wschodnią granicą, zaczął posługę w pijarskiej parafii w Lidzie na Białorusi. Pogłębiająca się utrata wzroku i cukrzyca sprawiła, że o. Stanisław poprosił o powrót do Polski. W roku 1993 został przez przełożonych skierowany do pracy w parafii w Bolszewie. Tutaj przez około 6 lat pełnił m.in. funkcję Dyrektora Uniwersytetu Ludowego. Choroba i ludzka słabość coraz bardziej dawały o sobie znać i powodowały stopniowe zmniejszenie aktywności kapłana – pijara, o. Stanisława. W miarę możliwości, starał się podejmować ciągle na nowo walkę, aby być wierny życiu zakonnemu i kapłańskiemu

 

Kuria Metropolitalna Gdańska

ul. Biskupa Edmunda Nowickiego 1
80-330 Gdańsk Oliwa

tel.:(+48 58) 552-00-51
fax.: (+48 58) 552-27-75
kuria@diecezja.gda.pl

od poniedziałku do piątku w godz. 9.00 - 13.00