św. Jan Paweł II

Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak Miłosierdzie Boże - owa miłość łaskawa, współczująca,

wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom świętości Boga.

św. Siostra Faustyna Kowalska

Niech wszechmoc miłosierdzia Twego, o Panie, rozsławiona będzie po świecie całym,

niechaj cześć Jego nigdy nie ustanie, głoś, duszo moja, miłosierdzie Boże z zapałem.

bł. ks. Michał Sopoćko

Decydującym czynnikiem w otrzymaniu miłosierdzia Bożego jest ufność.

Ufność Bogu ma być mocna i wytrwała, bez zwątpień i słabości.

św. Matka Teresa z Kalkuty

Największym złem jest brak miłości i miłosierdzia, okrutna obojętność wobec bliźniego,

który wyrzucony został przez margines życia w skutek wyzysku, nędzy, choroby.

Papież Franciszek

Miłosierdzie to jest słowo, które objawia Przenajświętszą Trójcę.

Miłosierdzie to najwyższy i ostateczny akt, w którym Bóg wychodzi nam na spotkanie.

Dnia 24 marca 2011 r. w godzinach wieczornych w 39 roku życia i w 14 roku kapłaństwa zmarł w swoim mieszkaniu wikariusz parafii św. Krzysztofa w Gdańsku Ks. Krzysztof Mutka.
Zmarły kapłan urodził się 12 kwietnia 1972 roku w Bierzwniku, diecezja Szczecińsko-Kamieńska. Pochodził z rodziny robotniczo – chłopskiej. Ojciec Marian był kierowcą (zmarł przed dwoma laty), matka Alicja z domu Gula pracowała w piekarni jako magazynier. Starszy brat zmarł kilkanaście lat temu.

Swoją edukację rozpoczął w 1979 r., mając siedem lat w miejscowości Klasztornie, gmina Bierzwnik. Tego samego roku (1979) w październiku, wraz z rodzicami przeprowadził się do Wejherowa, gdzie kontynuował naukę w Szkole Podstawowej nr 2. Następnie podjął naukę w Liceum Ogólnokształcącym im. Króla Jana III Sobieskiego w Wejherowie, otrzymując w 1991 roku świadectwo maturalne.
Pragnąc być kapłanem, studia filozoficzno – teologiczne rozpoczął w Wyższym Seminarium Duchownym w Pelplinie w latach 1991 – 1992, kontynuując je po zmianie granic diecezji w Gdańskim Seminarium Duchownym w Oliwie w okresie 1992 – 1997. Zakończył je uzyskaniem dyplomu magistra teologii na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie (obecnie Uniwersytet Kard. Stefana Wyszyńskiego).
Wyświęcony 21 czerwca 1997 r. na kapłana Archidiecezji Gdańskiej pełnił następujące funkcje duszpasterskie:
- od 1997 – 2002 był wikariuszem w parafii św. Wawrzyńca w Luzinie
- od 2002 – 2004 wikariuszem w parafii Miłosierdzia Bożego w Żukowie
- od 2004 – 2009 wikariuszem w parafii św. Kazimierza w Gdańsku Zaspie
- od 2009 do 24 marca 2011 roku (dzień śmierci) pracował w parafii św. Krzysztofa w Gdańsku

Śp. Ks. Krzysztof Mutka w swojej pracy kapłańskiej w szczególny sposób angażował się w formację i wychowanie młodzieży. Będąc na parafii w Luzinie został mianowany dekanalnym duszpasterzem młodzieży na terenie dekanatu Luzino. Tam też m. in. przygotował młodzież do spotkania z Ojcem Świętym w Toronto w 2002 r. oraz organizował pielgrzymki parafialne do różnych sanktuariów w kraju.
W ostatnich latach rodzice zamieszkali w Luzinie.

Był dobrym, gorliwym kapłanem: sumiennym, obowiązkowym, posłusznym, chętnie wykonywał zlecone mu zadania, otwarty na wszelkie propozycje duszpasterskie. Był człowiekiem wielkiej kultury osobistej. Z szacunkiem odnosił się do ludzi, zarówno do osób duchownych jak i świeckich. Był wrażliwym na biedę ludzką, w miarę możliwości działał charytatywnie, szczególnie pomagał osobom starszym, chorym, samotnym i opuszczonym. Jego szczególną cechą było zaufanie do ludzi, łagodny, uprzejmy, nikogo nie podejrzewał o wrogość, łatwo przebaczał. Był nieśmiały, trochę skryty, refleksyjny. Był domatorem.
Uroczystości pogrzebowe pod przewodnictwem Arcybiskupa Metropolity Gdańskiego Sławoja Leszka Głódzia odbędą się 30 marca 2011 r. o godz. 11.00 w parafii p.w. Św. Wawrzyńca w Luzinie. 

W czwartek 19 maja 2011 r. o godzinie 1.40 w nocy w Hospicjum św. Ojca Pio w Pucku zmarł śp. Ksiądz Kanonik Edward Brzozowski, emerytowany Proboszcz Parafii NMP Gwiazdy Morza w Sopocie i św. Wojciecha w Gdańsku-Świętym Wojciechu.

Urodził się 23 lutego 1926 roku w Pokrzywnic powiat Pułtusk, woj. mazurskie. Syn Stefana (z zawodu kowal) i Franciszki zd. Kilijańska. Oboje rodzice pobożni i pracowici zajęli się religijnym wychowaniem dzieci. Podstawowe wykształcenie młody Edward zdobywał m.in. u Księży Michaelitów w Krakowie i w Pawlikowicach k. Wieliczki. Świadectwo Dojrzałości otrzymał w Państwowym Gimnazjum i Liceum dla Dorosłych w 1948 r. w Gdańsku-Wrzeszczu, po czym odczytując powołanie do kapłaństwa wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie, z zamiarem przyjęcia święceń dla Diecezji Gdańskiej. Po trzecim roku w Pelplinie przeniósł się do Seminarium Duchownego we Wrocławiu. Tamże 13 czerwca 1954 r. otrzymał święcenia kapłańskie z rąk Księdza Biskupa Michała Klepacza.

W Archidiecezji Gdańskiej pełnił posługę duszpasterską jako wikariusz w parafiach: Przemienienia Pańskiego w Nowym Dworze Gdańskim (od 24.09.1954 r.); NMP Gwiazdy Morza w Sopocie (od 1.08.1957 r.); św. Jadwigi Śląskiej w Gdańsku-Nowym Porcie (od 1.08.1959 r.); MB Bolesnej w Gdańsku (od 1.05.1961 r.) oraz Świętej Rodziny w Gdańsku-Stogach (od 15.08.1962 r.). 1.08.1963 r. został administratorem, a następnie od 1.06.1976 r. proboszczem parafii NMP Gwiazdy Morza w Sopocie. Następnie od 2.02.1983 r. pełnił posługę proboszcza parafii św. Wojciecha w Gdańsku – Świętym Wojciechu, którą zakończył 1.08.1988 r., przechodząc na emeryturę z uwagi na pogarszający się stan zdrowia.

W uznaniu pracy duszpasterskiej Śp. Ksiądz Edward został najpierw mianowany Honorowym Radcą (21.2.1976 r.), a następnie Kanonikiem Honorowym Kapituły Katedralnej Gdańskiej (31.12.1982 r.). Jako emeryt nadal służył pomocą duszpasterską w Parafii Wojskowo – Terytorialnej św. Jerzego w Sopocie oraz w ówczesnej Parafii Wojskowej św. Apostołów Piotra i Pawła w Gdańsku-Wrzeszczu. Kontynuował także swoją posługę w Państwowym Domu Pomocy Społecznej dla dzieci szczególnej troski w Gdańsku-Oruni, rozpoczętą w czasie probostwa w św. Wojciechu.

We wspomnieniach duchowieństwa i wiernych Śp. Ksiądz Kanonik Brzozowski pozostał jako duszpasterz kierujący się w życiu szczerością i dobrocią, dobry gospodarz oddany Kościołowi. Msza św. pogrzebowa zostanie odprawiona w najbliższy wtorek 24 maja 2011 r. o godzinie 10.00 w kościele św. Jerzego w Sopocie, po czym nastąpi pochówek na Cmentarzu Katolickim w Sopocie. 

Dnia 18 sierpnia br. w Hospicjum Caritas w Sopocie po dłuższej chorobie nowotworowej zmarł śp. Ks. Zenon Lewkowicz. 
Syn robotnika Bronisława i Genowefy z domu Kowgier, urodził się 25 stycznia 1943 r. w Niegibanach k/Wilna. Kiedy maił 5 lat zmarła mu matka, a ojciec ożenił się powtórnie. Powstała nowa rodzina (rodzice i siedmioro dzieci).
Podstawowe wykształcenie zdobył w rodzinnej miejscowości Niegibanach oraz w pobliskiej Kamionce.
W grudniu 1956 r. w ramach repatriacji rodzina Lewkowiczów przyjechała do Polski. Najpierw zamieszkali w Gdańsku przy ul. Elbląskiej 110. Następnie w Gdańsku Nowym Porcie, gdzie mieszkają do dziś.
Maturę uzyskał w IV Liceum Ogólnokształcącym W Nowym Porcie w roku 1961. Po ukończeniu liceum, chcąc pomóc licznej rodzinie, podjął pracę zarobkową w charakterze pracownika umysłowego w Porcie i już poważnie myślał o wstąpieniu do Seminarium Duchownego. 
Studia filozoficzno–teologiczne w Gdańskim Seminarium Duchownym w Oliwie odbył w latach 1964–70.
Dnia 8 czerwca 1969 r. otrzymał święcenia diakonatu, a 7 czerwca 1970 r. święcenia kapłańskie z rąk biskupa Lecha Kaczmarka. 

Jako kapłan Diecezji Gdańskiej, a od 25.03.1992 kapłan Archidiecezji Gdańskiej, pełnił następujące funkcje duszpasterskie:

- od 1970 do 1973 był wikariuszem w par. Ducha Świętego przy Kaplicy Królewskiej w Gdańsku,
- od 1973 do 1974 był wikariuszem w św. Michała w Sopocie,
- od 1974 do 1976 był wikariuszem w par. św. Wojciecha w Gdańsku Św. Wojciechu,
- od 1976 do 1980 był administratorem par. św. Jakuba w Kłodawie Gdańskiej,
- od 1980 do 1986 był administratorem par. św. Bartłomieja w Świerkach,
- od 1986 do 1989 był proboszczem par. św. Bartłomieja w Świerkach,
- od 1989 do 1993 był skierowany do pomocy duszpasterskiej w par. Bożego Ciała w Gdańsku-Morenie,
- od 1993 do 1995 był skierowany do pomocy duszpasterskiej w par. Matki Boskiej Bolesnej w Gdańsku-Orłowie, pełniąc jednocześnie funkcję kapelana Szpitala Morskiego i Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej,
- od 1995 do 2001 był skierowany do pomocy duszpasterskiej w par. Świętej Rodziny w Gdańsku-Stogach,
- od 01.07.2001 do chwili obecnej służy pomocą duszpasterską w par. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Gdańsku-Brętowie

Śp. Ks. Zenon Lewkowicz był dobrym kapłanem, bardzo gorliwym w służbie Bożej. Był dobrym spowiednikiem i ojcem duchownym kapłanów w dekanacie Gdańsk Dolne Miasto. Wielokrotnie wraz z wiernymi brał udział w Pieszej Pielgrzymce na Jasną Górę. W chorobie był cierpliwy, przyjmując z pokorą Wole Bożą.

Pogrzeb śp. Ks. Zenona Lewkowicza odbędzie się 23 sierpnia br. o godz. 10.00 w kościele pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Gdańsku Bretowie, pod przewodnictwem Arcybiskupa Metropolity Gdańskiego Sławoja Leszka Głódzia. Pochowanie nastąpi na cmentarzu komunalnym na Łostowicach w grobowcu kapłańskim.

Dnia 7 września 2011 r. o godz. 8.15 rano, przebywając w rodzinnych stronach (Koronowo k/Bydgoszczy), w 67 roku życia i 43 kapłaństwa, zmarł na zawał serca, śp. Ks. kanonik Wiktor Tadeusz Gawroński, emerytowany proboszcz i rezydent w parafii Niepokalanego Serca Maryi w Gdyni Karwinach.
Urodził się 17 lutego 1945 r. w Altentreptow. Syn robotnika Wiktora i Władysławy z domu Matla, zamieszkały w Koronowie k/Bydgoszczy.
Świadectwo dojrzałości otrzymał w Liceum Ogólnokształcącym w Koronowie.
Od młodości pragnął zostać kapłanem. Rodzice jego, choć byli religijni, odradzali mu wybór stanu duchownego. Młody Wiktor trwał jednak przy swoim postanowieniu i 6 czerwca 1963 r. został przyjęty do Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie. W trakcie studiów filozoficzno-teologicznych przyjął wszystkie świecenia niższe i wyższe. Święcenia kapłańskie otrzymał 8 czerwca 1969 r. z rąk ówczesnego ordynariusza Kazimierza Józefa Kowalskiego.
Jako kapłan diecezji Chełmińskiej, a od 25 marca 1992 r. Archidiecezji Gdańskiej, pełnił następujące funkcje duszpasterskie:

- 1969 – 1971 - wikariusz Parafii św. Mikołaja w Zwiniarzu

- 1971 – 1974 - wikariusz Parafii Wszystkich Świętych w Wysinie

- 1974 – 1977 - wikariusz Parafii Świętej Trójcy w Kościerzynie

- 1977 – 1978 - wikariusz Parafii Św. Apostołów Piotra i Pawła w Pucku

- 1978 – 1983 - wikariusz Parafii NMP Królowej Polski w Gdyni

- 1983 – 1984 - wikariusz Ośrodka Duszpasterskiego w osiedlu Gdynia-Karwiny

- 1984 – 2000 - proboszcz Parafii Niepokalanego Serca Maryi w Gdyni-Karwnach

- 08.07.2000 ze względów zdrowotnych zrezygnował z urzędu proboszcza Parafii Niepokalanego Serca Maryi w Gdyni-Karwinach i pozostał w tejże Parafii jako emeryt i rezydent.

Poprzedni rządca Archidiecezji Gdańskiej, Arcybiskup Tadeusz Gocłowski za trud zorganizowania nowej parafii w Gdyni-Karwinach, wybudowanie kościoła i za gorliwą, wieloletnią pracę duszpasterską mianował Ks. Wiktora Tadeusza Gawrońskiego, Kanonikiem Honorowym Kapituły Archikatedralnej Gdańskiej.

Znamienną cechą zmarłego kapłana począwszy od lat seminaryjnych była pracowitość. Był gorliwym i uczynnym kapłanem. Dbał o parafie, lud mu powierzony, mimo wielu dolegliwości zdrowotnych. Do śmierci pozostał rezydentem mieszkającym w plebani, służąc pomocą duszpasterską kapłanom pracującym w parafii.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się we wtorek, 13 września 2011 r. i rozpoczną się Mszą św. o godz. 10.00 w kościele pw. Niepokalanego Serca Maryi w Gdyni Karwinach, po czym nastąpi pochowanie.

Urodził się 26.10.1935 r. w Białym Kościele / k. Krakowa.
Do Zgromadzenia Księży Misjonarzy wstąpił w 1951 r.; śluby św. złożył 08.12.1956 r.
Święcenia diakonatu otrzymał 21.02.1959 – z rąk ks. bpa Karola Wojtyły.
Święcenia kapłańskie przyjął 21.06.1959 – z rąk ks. bpa Jana Kantego Lorka CM.
1959-1967 – Bydgoszcz (katecheta)
1967-1968 – Iłowa Żagańska (katecheta)
1968-1974 – Słubice (katecheta)
1974-1980 – Trzciel (proboszcz, superior)
1980-1994 – Gdańsk-Oliwa, Wyższe Seminarium Duchowne (wykładowca, wicerektor, ekonom)
1994-2002 – Kraków-Stradom (Ekonom Prowincji, wykładowca w Instytucie Teologicznym)
2002-2011 – Kraków-Kleparz (superior, ekonom, wykładowca w Instytucie Teologicznym)

Zmarł nagle dnia 9 marca 2012 r. w godzinach rannych w plebanii Parafii Archikatedralnej w Oliwie. Syn Leona i Anny zd. Czaja urodził się 15 czerwca 1948 r. w Rumi w Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego, którą prowadza Księża Salezjanie. Pochodził z rodziny robotniczej. Z rodzeństwa miał brata i dwie siostry. Podstawowe wykształcenie zdobywał w miejscowej Szkole Podstawowej nr 1, zaś średnie w Liceum Ogólnokształcącym w Rumi.
Po uzyskaniu matury, czując powołanie do kapłaństwa zgłosił się do Gdańskiego Seminarium Duchownego, gdzie odbył studia filozoficzno-teologiczne w okresie 15.09.1966 r. do 30.06.1972 r.

Święcenia kapłańskie przyjął 28 maja 1972 r. w Katedrze w Oliwie z rąk Księdza Biskupa Lecha Kaczmarka. Jako kapłan Diecezji Gdańskiej, a od 25 marca 1992 kapłan Archidiecezji Gdańskiej pełnił następujące funkcje duszpasterskie i administracyjne:
- 1972-1973 Wikariusz i katecheta w Parafii św. Mateusza w Nowym Stawie
- 1973-1976 Wikariusz i katecheta w Parafii św. Franciszka z Asyżu w Gdańsku-Emaus
- 1976-1979 Wikariusz i katecheta w Parafii Świętej Rodziny w Gdańsku-Stogach
- 1979-1989 Dyrektor Wydziału Duszpasterskiego Kurii Biskupiej w Gdańsku-Oliwie
- 1987-2004 Proboszcz Parafii św. Michała Archanioła w Sopocie i Dziekan Dekanatu Sopot
- 2004-2008 Rezydent w Parafii św. Michała Archanioła w Sopocie, Kapelan Sanatorium MSWiA w Sopocie, Kapelan Rzemiosła Sopockiego
- 2008-2012 Rezydent w Parafii Trójcy Świętej – Katedra Oliwska i Kapelan Sanatorium MSWiA w Sopocie

Ś.p. Ksiądz Stanisław Dułak był kapłanem intelektualnie bardzo zdolnym, dobrym kaznodzieją i katechetą. Lubiany przez młodzież i dzieci. Był gorliwy w służbie Bożej i dobrym organizatorem różnych akcji duszpasterskich. Organizował wyjazdy m.in. do Krakowa i Rzymu, w ramach których młodzi spotykali się z ówczesnym Kard. Karolem Wojtyłą, a później z Ojcem Świętym Janem Pawłem II. Szybko i łatwo nawiązywał kontakty z ludźmi. Cechował go optymizm życiowy. Wrażliwy na ludzką biedę pomagał każdemu, kto był w potrzebie. W stosunku do braci kapłanów koleżeński, chętnie służył pomocą duszpasterską, kiedykolwiek go o to poproszono. Cieszył się życiem, cieszył się kapłaństwem i kochał ludzi.

 

Dnia 12 marca 2012 r. zmarł nagle śp. Ksiądz kanonik Janusz Rekowski, syn Leona i Jadwigi z domu Joachimczyk. Urodził się 14 grudnia 1938 r. w Gdyni, z rodzeństwa było ich pięcioro. Po ukończeniu siedmioklasowej Szkoły Podstawowej, uczęszczał do korespondencyjnego Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku i zdał egzamin dojrzałości przed Państwową Komisją Egzaminacyjną, powołaną przez Wydział Oświaty Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Gdańsku dnia 29 maja 1959 r.

Przyjęty 1 października 1957 r. do Gdańskiego Seminarium Duchownego odbył studia filozoficzno-teologiczne w latach 1957– 1963. Świecenia kapłańskie przyjął z rąk biskupa Edmunda Nowickiego 29 czerwca 1962 r. Po świeceniach rocznik ten pozostał jeszcze w seminarium przez jeden rok. Po opuszczeniu seminarium pracował w następujących parafiach:

- 1963-1964 wikariusz w par. św. Ignacego z Loyoli w Gdańsku Oruni
- 1964-1965 wikariusz w par. Katedralnej w Gdańsku Oliwie
- 1965-1968 studia wyższe na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (KUL)
- 1968-1969 wikariusz w par. NSPJ w Pszczółkach
- 1969-1971 studia wyższe (ciąg dalszy KUL)
- 1971-1972 wikariusz w par. Katedralnej w Gdańsku Oliwie
- 1972-1978 administrator par. pw. Podwyższenia Krzyża Św. w Pruszczu Gdańskim
- 1978-1980 studia doktoranckie (KUL)
- 1980-1983 pomoc duszpasterska w par. pw. św. Piotra i Pawła w Gdańsku
- 1983-1989 pomoc duszpasterska w par. pw. św. Brygidy w Gdańsku
- 1989-2012 proboszcz w par. pw. Macierzyństwa NMP w Jodłownie

Śp. Ksiądz Janusz Rekowski jak wynika ze świadectw studiów seminaryjnych był człowiekiem bardzo zdolnym, studia seminaryjne ukończył z wynikiem ogólnym bardzo dobrym. Skierowany przez biskupa Edmunda Nowickiego na studia w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim z zakresu katechetyki, zdobył magisterium i licencjat. Rozpoczął doktorat. Skoro jednak czas upływał a droga do doktoratu była bardzo daleka, został odwołany ze studiów i zajął się pracą duszpasterską, którą jak wynika z różnych opinii o nim, kochał bardziej niż naukę.

Ksiadz kanonik Janusz Rekowski był dobrym człowiekiem i dobrym kapła-nem. W obejściu z ludźmi uprzejmy i taktowny. Miał podejście do młodzieży, podczas katechezy czy też jako duszpasterz studentów przy parafii katedralnej. Poświęcał im dużo czasu. Od roku 1995 wraz z założeniem w swej parafii w Jodłownie pierwszego na Wybrzeżu stowarzyszenia Rodzina Kolpinga włączył się w działalność ogólnopolskiego Dzieła. Jako jej zaangażowany duchowy opiekun i animator został w listopadzie 1996 wybrany prezesem Związku Centralnego Dzieła Kolpinga w Polsce z siedzibą w Krakowie i pełnił tę funkcję do roku 2004, a do 2008 roku jako wiceprezes. W stosunku do braci kapłanów był bardzo koleżeński i serdeczny. Z szacunkiem odnosił się do wszystkich. Taki pozostanie w naszej pamięci.

Kuria Metropolitalna Gdańska

ul. Biskupa Edmunda Nowickiego 1
80-330 Gdańsk Oliwa

tel.:(+48 58) 552-00-51
fax.: (+48 58) 552-27-75
kuria@diecezja.gda.pl

od poniedziałku do piątku w godz. 9.00 - 13.00