św. Jan Paweł II

Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak Miłosierdzie Boże - owa miłość łaskawa, współczująca,

wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom świętości Boga.

św. Siostra Faustyna Kowalska

Niech wszechmoc miłosierdzia Twego, o Panie, rozsławiona będzie po świecie całym,

niechaj cześć Jego nigdy nie ustanie, głoś, duszo moja, miłosierdzie Boże z zapałem.

bł. ks. Michał Sopoćko

Decydującym czynnikiem w otrzymaniu miłosierdzia Bożego jest ufność.

Ufność Bogu ma być mocna i wytrwała, bez zwątpień i słabości.

św. Matka Teresa z Kalkuty

Największym złem jest brak miłości i miłosierdzia, okrutna obojętność wobec bliźniego,

który wyrzucony został przez margines życia w skutek wyzysku, nędzy, choroby.

Papież Franciszek

Miłosierdzie to jest słowo, które objawia Przenajświętszą Trójcę.

Miłosierdzie to najwyższy i ostateczny akt, w którym Bóg wychodzi nam na spotkanie.

Dnia 30 października w godzinach popołudniowych, w wieku 92 lat w tym 62 lata w kapłaństwie, zmarł nagle, zaopatrzony świętymi sakramentami, Ksiądz Prałat dr Tadeusz Cabała.

Urodził się 26 maja 1917 roku w Borównej, powiat Bochnia, diec. tarnowska. Syn Józefa i Katarzyny z domu Piech. Rodzina była bardzo religijna. Brat matki był księdzem. Ksiądz Tadeusz od wczesnych lat chłopięcych służył do Mszy św. aż do matury. Pragnął zostać księdzem.
Po maturze pod wpływem ojca, który był działaczem ludowym, wstąpił do Szkoły Podchorążych. W wojsku zyskał sobie uznanie dzielnego żołnierza i dobrze zapowiadającego się oficera. Wielkim staraniem przy pomocy dowódcy, któremu się zwierzył, że chce zostać księdzem, udało mu się zwolnić z wojska.
W 1938 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Tarnowie, gdzie odbył studia filozoficzno-teologiczne do roku 1944, z małymi przerwami w czasie wojny. Jego studia seminaryjne, na podstawie uchwały Rady Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie z dnia 16 II 1945 r. zaliczone zostały do studiów uniwersyteckich. 25 maja 1947 r. z rąk biskupa Kazimierza Kowalskiego przyjął święcenia kapłańskie w Pelplinie – święcony dla Gdańska.
Dnia 5 lipca 1947 r. po złożeniu egzaminów przed Komisją Egzaminacyjną 
U. J. nadano księdzu Tadeuszowi Szymonowi Cabale stopień Magistra Teologii. Temat pracy to: „Dzieje parafii w Chronowie”. Warto dodać, że na 10 przedmiotów Ks. Tadeusz Cabała otrzymał następujące oceny: 5 bardzo dobry, 2 dobry i 3 celujący. W późniejszych latach, w roku 1952, na tymże uniwersytecie (U.J.) zrobił Doktorat nt. „Rola parafii w środowisku wiejskim”.

Śp. Ksiądz Tadeusz Cabała jako duszpasterz pracował w diecezji gdańskiej (dziś archidiecezji) w następujących parafiach: 
Wikariusz parafii M.B. Bolesnej w Gdańsku: 04.06.1947 r.
Wikariusz parafii Św. Franciszka w Gdańsku-Emaus: 04.06.1948 r.
(od 01.09.1951do 1952 przebywał na leczeniu zdrowotnym w Wieliczce)
Wikariusz parafii Św. Michała w Sopocie: 27.09.1952 r.
Administrator parafii w Gdańsku Stogach: 20.10.1955 r.
Pomoc duszpasterska w par. Św. Stanisława Bpa w Gdańsku Wrzeszczu: 01.11.1973 r.
Rektor kościoła, następnie proboszcz parafii, Św. Andrzeja Boboli w Sopocie: 01.05.1975 r.
Emeryt – rezydent przy tymże kościele: 01.08.1983 r., który wybudował łącznie z plebanią i domem parafialnym.

Krótka charakterystyka osobowości śp. Księdza dra Tadeusza Cabały w oparciu o opinię jego ówczesnego rektora seminarium duchownego w Tarnowie z roku 1946, którą napisał diakonowi Tadeuszowi Cabale na 7 miesięcy przed przyjęciem święceń kapłańskich. Oto niektóre fragmenty z tej opinii:
„Diakon Cabała Tadeusz Szymon jako alumn przedstawiał się bardzo dodatnio. Był pilnym, obowiązkowym i posłusznym. Zdrowie miał dobre. Lubił czytać i czytał dość wiele, szczególnie z zakresu nauk społecznych, traktując to jako podstawę do przyszłej swej działalności. W czasie wakacji oddawał się też pracy, odwiedzając chorych, starców, pracując w Stowarzyszeniu Młodzieży Męskiej pod opieką proboszcza. Pragnę zaznaczyć, że zrobił tu znacznie więcej niż przeciętny kleryk. Pracował z przekonaniem, ludzie lubili go, tym więcej że ubogich wspierał, albo szukał dla nich pomocy u innych. Krótko mówiąc, okazywał nieprzeciętny idealizm i to jest cecha jego charakterystyczna . Obecnie pracuje na parafii od stycznia 1946 roku, u młodego, bardzo dobrego i gorliwego proboszcza. W szkole ma 28 godzin tygodniowo, a mimo to znajduje czas na pracę charytatywną i oświatową. Proboszcz bardzo go chwali i prywatnie w rozmowie ze mną i w piśmie do Kurii. Był także zawsze pobożnym. (...) Według mych przewidywań – w Seminarium jestem już lat 17 – jest w Cabale materiał na kapłana nieprzeciętnego.” (Ks. dr Władysław Węgiel – Rektor).

Śp. Ksiądz dr Tadeusz Cabała do końca życia zachował te piękne cechy swojej osobowości i praktykował je w życiu duszpasterskim.

Dnia 26 listopada 2009 r. w godzinach południowych w 69 roku życia, w tym 41 lat w kapłaństwie, opatrzony Sakramentami Świętymi zmarł nagle, przewieziony do Szpitala Miejskiego w Gdyni Śp. Ksiądz Franciszek Jarzembowski, wieloletni Sędzia Gdańskiego Trybunału Metropolitalnego, Wikariusz Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gdyni.
Syn Franciszka i Anny zd. Marcinkowska, urodził się 17 maja 1940 roku w Nowym Mieście Lubawskim, ochrzczony po dwóch dniach w parafii Św. Antoniego w Tereszewie. Rodzice Franciszka byli rolnikami na 10-hektarowym gospodarstwie, doczekali się siedmiorga dzieci. Szkołę Podstawową w Tereszewie ukończył Franciszek Jarzembowski w roku 1954. W tym czasie przez pięć lat był ministrantem. Naukę w Liceum Ogólnokształcącym w Nowym Mieście zakończył maturą w 1958 r. Przez rok pomagał w gospodarstwie, po czym objął posadę nauczyciela Szkoły Podstawowej w Łążynie. Idąc za głosem powołania wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie, przyjęty w Roku Akademickim 1960/61.

W kwietniu 1961 r. Kleryk Franciszek Jarzembowski został wcielony do wojska. We wrześniu 1962 r. tak opisywał swoje przeżycia w liście do Rektora Seminarium: „Każdy już myśli co będzie robił w cywilu. Ja po dwuletniej przerwie dalej chciałem kontynuować naukę w Seminarium (…) Niewątpliwie gdy odchodziłem do wojska było mi bardzo przykro. Ale z losem, który wyznaczył mi Bóg trzeba było się zgodzić (…) Wojska nie uznawałem jako zło konieczne, ale starałem się wyciągnąć to co jest dobre, to co może przydać mi się w życiu. (…) myślą zawsze jestem z wami”. Do Seminarium wrócił 21 października 1962 r. Święcenia kapłańskie otrzymał 2 czerwca 1968 r. w Katedrze Pelplińskiej z rąk Księdza Biskupa Kazimierza Józefa Kowalskiego.

Po święceniach pracował w następujących placówkach duszpasterskich:
- od 1.07.1968 do 18.02.1969 był wikariuszem w Parafii w Wtelno, powiat Bydgoszcz.
-.od 19.02.1969 do 31.08.1970 był wikariuszem w Parafii Najświętszego Serca Jezusowego w Gdyni.
- od 1.09.1970 do 30.06.1971 był wikariuszem w Parafii Sępólno Krajeńskie.
- od 01.07.1971 do 11.06.1979 był wikariuszem kościoła filialnego Matki Bożej Zwycięskiej w Toruniu.
- od 12.06.1979 do 2.09.1980 był wikariuszem w Parafii w Gdyni-Małym Kacku.
- od 3.09.1980 do 30.06.1982 był wikariuszem w Parafii Działdowo.
- od 1.07.1982 do 17.01.1984 był wikariuszem w Parafii Wniebowzięcia NMP w Grudziądzu.
- po kilkutygodniowym urlopie zdrowotnym od 1.03 do 9.07.1984 był wikariuszem w parafii Kaliska.
- od 10.07.1984 do 9.03.1991 był proboszczem w parafii Nowa Karczma.
- od 10.03.1991 aż do swojej śmierci był wikariuszem w Parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Gdyni.

W latach 1969-1974 Ksiądz Jarzembowski odbył w trybie zaocznym studia z zakresu prawa w Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, uwieńczone dyplomem magistra prawa. W roku 1985 uzyskał stopień magistra prawa kanonicznego w ówczesnej Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, by dwa lata później podjąć pracę jaką Sędzia Diecezjalny przy Biskupim Sądzie Duchownym w Pelplinie. Po reorganizacji granic diecezji polskich i powstaniu Archidiecezji Gdańskiej w 1992 r. włączony został w skład Gdańskiego Trybunału Metropolitalnego jako Sędzia – Audytor. W roku 2001 otrzymał licencjat z teologii w Prymasowskim Instytucie Życia Wewnętrznego Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie. W tym też roku został przyjęty w poczet Kapituły Kolegiackiej Gdyńskiej jako Kanonik Honorowy. Ostatnią nominację otrzymał 15.09.2009 r. z rąk Arcybiskupa Metropolity Gdańskiego Sławoja Leszka Głódzia, na Duszpasterza Klubu Myśli Jana Pawła II.
Śp. Kapłan Franciszek Jarzembowski pozostał w pamięci wiernych i współpracowników jako człowiek dobroduszny i serdeczny, wrażliwy na bliźniego, pielęgnujący szerokie zainteresowania intelektualne. Pod koniec życia pragnął bardziej oddać się pracy naukowej, kontynuując studia z zakresu duchowości na poziomie doktoranckim. W osobie śp. Księdza Franciszka Jarzembowskiego żegnamy wytrwałego pracownika Sądu Biskupiego i nietuzinkowego duszpasterza.


Dnia 8 grudnia 2009 r. rano w Hospicjum Św. Wawrzyńca w Gdyni Oksywiu w wieku 86 lat, w tym 57 w kapłaństwie, zmarł zaopatrzony sakramentami świętymi Ks. Kanonik Kazimierz Sadowski. 
Pochodził z wiejskiej rodziny z terenu archidiecezji warszawskiej. Syn kupca Wincentego i Katarzyny z domu Wiśniewskiej. 
Urodził się 24 lutego 1923 r. w Trębaczewie, powiat Rawa Mazowiecka. Świadectwo maturalne złożył w liceum dla dorosłych w Warszawie. 
Od lat chłopięcych marzył, by zostać księdzem. Do Seminarium w Pelplinie wstąpił 26 lipca 1947 r. Do diecezji pelplińskiej – jako kandydata do seminarium – skierował go Ks. Hilary Jastak, który podczas wojny pracował na terenie archidiecezji warszawskiej. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk Ks. Biskupa Kazimierza Kowalskiego 20 grudnia 1952 r 
Pełnił następujące funkcje duszpasterskie i honorowe:
od 1952 do 1954 wikariusz, par. Św. Stanisława Męczennika, Subkowy 
od 1954 do 1956 wikariusz, par. Św. Józefa, Tczew
od 1956 do 1959 wikariusz, par. Najświętszego Serca Pana Jezusa, Gdynia 
od 1959 do 1961 wikariusz, par. Św. Józefa, Toruń
od 1961 do 1983 administrator, par. Łopatki 
od 1983 do 1991 proboszcz, par. Trzebcz
od 1991-02-01 emeryt, par. Ducha Świętego i św. Katarzyny Aleksandryjskiej, 
Gdynia Obłuże
od 1999 kanonik honorowy kapituły archikatedralnej w Oliwie
od 2001 kanonik honorowy kapituły kolegiackiej gdyńskiej

Śp. Ks. Kanonik Kazimierz Sadowski był człowiekiem dobrym, mającym dobre relacje z przełożonymi i braćmi w kapłaństwie, oddanym Kościołowi – co wypływało z jego powołania do kapłaństwa, którego pragnął “aby jak najwięcej dusz pozyskać dla Boga” (z życiorysu złożonego do seminarium duchownego). 
Uroczystości pogrzebowe pod przewodnictwem Ks. Biskupa Ryszarda Kasyny, odbędą się 11 grudnia br. o godz. 11.00 w kościele pw. Ducha Św. i św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Gdyni Obłużu. Pochówek nastąpi na cmentarzu parafialnym w Gdyni Oksywiu.

Dnia 16 grudnia 2009 r. w godzinach rannych, w 70 roku życia w tym 45 kapłaństwa, zmarł nagle na plebani Ks. Prałat Andrzej Rurarz. 
Urodził się 30 września 1940 r. w Niekłaniu Małym, woj. kieleckie, z ojca Jana i matki Pauliny z domu Sorbyan. W 1947 r. rodzina Rurarzów sprowadziła się do Gdańska i 7-letni Andrzej rozpoczął naukę w szkole Podstawowej. Jako chłopiec był ministrantem u OO. Karmelitów a następnie u OO. Dominikanów w Gdańsku. 
Egzamin dojrzałości złożył w Liceum Ogólnokształcącym w Nowym Porcie w roku 1958. 
Do Biskupiego Seminarium Duchownego w Gdańsku Oliwie wstąpił w roku 1959. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk Biskupa Edmunda Nowickiego 13 czerwca 1965 r. w Bazylice Mariackiej w Gdańsku. 
Jako kapłan diecezji gdańskiej (a od 25.03.1992 r. kapłan archidiecezji gdańskiej) pełnił następujące funkcje duszpasterskie:

- od 01.07.1965 do 01.07.1968 - wikariusz w Par. Św. Jerzego w Sopocie 
- od 01.07.1968 do 01.12.1968 - wikariusz w Par. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Pszczółkach
- od 01.12.1968 do 24.12.1972 - wikariusz w Par. Katedralnej pw. Św. Trójcy w Gdańsku-Oliwie
- od 24.12.1972 do 01.03.1979 - administrator Par. Św. Stanisława Biskupa w Gdańsku-Wrzeszczu
- od 01.03.1979 do 16.12.2009 - proboszcz Par. Św. Stanisława Biskupa w Gdańsku- Wrzeszczu

Śp. Ks. Andrzej Rurarz jako bardzo dobry duszpasterz, w Kościele gdańskim pełnił również różne szczególne funkcje duszpasterskie:
- Diecezjalny Referent Duszpasterstwa Głuchoniemych (1968 - 2001)
- Diecezjalny Referent Duszpasterstwa Ministrantów (1972 - 1986)
- Sędzia Prosynodalny w Gdańskim Sądzie Biskupim (od 1980) 
- Przewodniczący Funduszu Wzajemnej Pomocy Kapłańskiej (1979 - 1992)
- Dziekan dekanatu Gdańsk-Wrzeszcz (1981 - 2001)
Był odznaczony różnymi godnościami kościelnymi:
- Kanonik Honorowy Kapituły Katedralnej w Gdańsku-Oliwie (12.10.1083)
- Prałat Kustosz Kapituły Kolegiackiej Gdańskiej (22.06.2001)
- Kapelan Honorowy Jego Świątobliwości (22.12.2007)

Zmarły Ks. Andrzej Rurarz, intelektualnie był człowiekiem zdolnym. Studia seminaryjne ukończył z ogólnym wynikiem bardzo dobrym. Był człowiekiem niezwykle praktycznym, systematycznym i dokładnym. W tym godny zauważenia jest fakt, iż przez wszystkie lata (37) proboszczowania w parafii Św. Stanisława Biskupa w Gdańsku-Wrzeszczu, prowadził pięknie ilustrowaną fotografiami Kronikę Parafialną, która odzwierciedlała bardzo żywo życie religijne tej cząstki Kościoła gdańskiego.
Ks. Andrzej Rurarz był bardzo koleżeński, miał dobre relacje z Braćmi Kapłanami. Potwierdzeniem tego był liczny udział księży podczas uroczystości parafialnych, na które zawsze chętnie i szczerze zapraszał.

Biskup Zygmut Józef Pawłowicz urodził się 18 listopada 1927 r. w Gdańsku Wrzeszczu, z ojca Józefa i matki Leokadii zd. Jadzińskiej . Ochrzczony w parafii św. Stanisława Biskupa w Gdańsku Wrzeszczu przez ówczesnego proboszcza, dziś błogosławionego ks. Bronisława Komorowskiego. 
Ojciec Józef Pawłowicz był urzędnikiem Dyrekcji Polskich Kolei Państwowych w Gdańsku. Okres dzieciństwa Zygmunt spędził mieszkając z rodzicami na przemian w Sopocie, Tczewie i Toruniu. Od 1934 r. zamieszkał w Gdańsku Nowym Porcie, gdzie uczęszczał do Szkoły Powszechnej, następnie do Państwowego Gimnazjum w Gdańsku. 
Sakramentu bierzmowania udzielił mu w 1938 r. w parafii Chrystusa Króla w Gdańsku, bp. Edward O’Rourke . 
Kilka dni przed wybuchem wojny w 1939 r. wraz z rodziną wyjechał do Chełmży. Przerwał naukę i jako kilkunastoletni chłopiec wykonywał różne prace. 
Po zakończeniu wojny kontynuował naukę w Gimnazjum Państwowym w Chełmży. Następnie ukończył Państwowe Liceum Ogólnokształcące i w czerwcu 1947 r. zdał maturę. 
W tym samym roku (1947) wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie, dla diecezji gdańskiej. Bardzo pragnął zostać kapłanem. Studia seminaryjne w Pelplinie odbywał w okresie 1947-52. 
Zygmunt Pawłowicz wedle opinii przełożonych w Seminarium w Pelplinie, to człowiek „poważny, zdolny, dobry organizator, umie innymi kierować, małomówny, chętny do usług, wśród kolegów wyrobił sobie wielki autorytet”. Zdolności Zygmunta Pawłowicza zauważyli jego przełożeni i wychowawcy. Jeden z profesorów tak pisał o diakonie Zygmuncie Pawłowiczu: „do najlepszych moich uczniów w dziedzinie filozofii i apologetyki należy ks. diakon Pawłowicz z diecezji gdańskiej. Nie tylko, że zdawał zawsze egzaminy z wynikami dobrymi, ale i odznaczał się pilnością jako członek Seminarium Apologetyczno-Filozoficznego. Wykonał on poza bieżącymi referatami dwie większe prace samodzielne pt. ‘Zagadnienie szatana w machometaniźmie’ oraz ‘Kultura pierwotna wedle teoretyków marksizmu’. Mam wrażenie, że byłoby to połączone z wielką korzyścią dla Kościoła o ile by ksiądz Pawłowicz mógł kontynuować swe prace naukowe na jakimś uniwersytecie np. w Lublinie, zdawając magisterium albo doktorat z filozofii albo z teologii. Możnaby ewentualnie przyspieszyć jego święcenia, aby go móc prędzej posłać na te dalsze studia.” (podpis nieczytelny). 
Święcenia kapłańskie otrzymał 20 września 1952 r. w Pelplinie z rąk biskupa Kazimierza Józefa Kowalskiego.
Studia specjalistyczne z teologii fundamentalnej ukończył w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i uzyskał dyplom magisterski 20 marca 1962 r. Doktorat z teologii otrzymał na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie 5 kwietnia 1976 r. Stopień naukowy doktora habilitowanego w zakresie dogmatyki otrzymał także w ATK w Warszawie 24 czerwca 1985 r. 
Nominacje biskupią otrzymał 10 sierpnia 1985 r. a konsekracja odbyła się 7 września 1985 r. w Bazylice Mariackiej w Gdańsku. Hasłem swego biskupiego zawołania uczynił słowa św. Pawła „In Christo Jesu” („W Chrystusie Jezusie”). Sakry udzielił Prymas Polski Kardynał Józef Glemp. 
Posługę biskupa pomocniczego diecezji a potem archidiecezji gdańskiej pełnił w latach 1985 - 2005. (w 2003 r. przedłużoną przez Ojca Świętego Jana Pawła II o dwa lata). Od 1 maja 2005 r. pozostawał biskupem seniorem.

Biskup Zygmunt Pawłowicz pełnił w Kościele Gdańskim następujące funkcje duszpasterskie:

- wikariusz par. Świętej Rodziny, Gdańsk-Stogi (27.09.1952 - 21.02.1953) - 
wysiedlony przez władze administracyjne z terenu miasta Gdańska, 
- wikariusz par. Podwyższenia Krzyża Świętego, Gdańsk Chełm (01.03 - 21.03.1953)
- wikariusz par. św. Mikołaja, Wiele (21.03 - 22.05.1953) 
- wikariusz par. Przemienienia Pańskiego, Nowy Dwór Gdański (22.05- 08.07.1953)
- wikariusz par. NMP Gwiazdy Morza, Sopot (08.07.1953 - 01.09. 1957)
- wikariusz par. Trójcy Świętej (Katedra), Gdańsk-Oliwa (01.09.1957 - 15.08.1958)
- notariusz Kurii Biskupiej Gdańskiej, Gdańsk-Oliwa (15.08.1958 - 30.09.1964) i jednocześnie wikariusz par. NMP Gwiazdy Morza, Sopot (20.12.1960 -15. 04.1961)
- administrator par. Serca Jezusowego, Stegna ( 01.10.1964 - 01.07.1966) 
- wikariusz adiutor par. św. Antoniego, Gdańsk-Brzeźno ( 01.07.1966 - 15.05.1968)
- administrator par. św. Antoniego Gdańsk-Brzeźno ( 15.05.1968 - 06.06.1969) 
- proboszcz par. św. Antoniego, Gdańsk-Brzeźno ( 06.06.1969 - 01.09.1985)
- biskup pomocniczy diecezji gdańskiej (od 10.08.1985) a potem archidiecezji 
gdańskiej (od 25.03.1992 ) 

Otrzymał godności oraz pełnił następujące funkcje kościelne: 

- kapelan Jego Świątobliwości (1973 r. za papieża Pawła VI)
- profesor teologii fundamentalnej w Gdańskim Seminarium Duchownym (1974 r.)
- cenzor książek religijnych (1975 r.)
- sędzia prosynodalny (1976 r.)
- wizytator księży dziekanów (1978 r.) 
- przewodniczący komisji ds. Sztuki i Budownictwa Sakralnego
- wikariusz generalny (1985 r.)
- prepozyt kapituły katedralnej gdańskiej (1987 r.)
- przewodniczący Archidiecezjalnej Rady Duszpasterskiej
- przewodniczący komisji ds. Katechizacji
- członek Rady Kapłańskiej i Kolegium Konsultorów


Biskup Zygmunt Pawłowicz wniósł ogromny wkład w formację intelektualną i duchową wielu kapłanów i ludzi świeckich. Przez lata swojej posługi jako kapłan i biskup, był dla nich wzorem pracowitości i zaangażowania duszpasterskiego. 
Umacniał w sercach miłość do Ojczyzny, ziemi pomorskiej i gdańskiej. Służył tutejszym wiernym z wielkim oddaniem, pokorą i cichością. Inicjował powstanie nowych wspólnot parafialnych. Jego zasługą jest budowa wielu kościołów archidiecezji gdańskiej.
Jako wykładowca w Gdańskim Seminarium Duchownym i specjalista z zakresu teologii fundamentalnej i religiologii, był autorem wielu książek naukowych z bardzo ważnych dziedzin współczesnego życia religijnego. 
W pracach Episkopatu Polski przewodniczył Komisji ds. Dialogu z Religiami Niechrześcijańskimi. 
Będąc już na emeryturze jako biskup senior, w miarę swoich sił i zdrowia w dalszym ciągu służył posługą pasterską i swym doświadczeniem Kościołowi Gdańskiemu. 

Był dobrym, wykształconym i gorliwym kapłanem i biskupem.

 

Dnia 06.04.2010r. zmarł w Domu Zakonnym w Oliwie w 36 roku kapłaństwa O. Benedykt Stefan Zima, kapłan i współbrat Cystersów .
---------------------
O. Benedykt urodził się 21.01.1940 w Straszęncinie w diecezji Tarnowskiej.
Po ukończeniu Szkoły Podstawowej a następnie Liceum Ogólnokształcącego, po odbyciu służby wojskowej wstąpił do klasztoru w Opactwie Szczyrzyckim. 
W roku 1974, po ukończeniu Studiów Filozoficzno Teologicznych otrzymał Święcenia Kapłańskie.

Przez cały czas zaangażowany był w duszpasterstwie parafialnym, pełnił funkcję wikariusza i katechety w Szczyrzycu, Henrykowie, Jodłowniku i Oliwie.
Byk gorliwym katechetą do chwili uzyskania wieku emerytalnego. Odznaczał się umiłowaniem Matki Bożej , modlitwy różańcowej, byk gorliwym kaznodzieją i rekolekcjonistą. Był pisarzem i poetą , pozostawił kilkanaście tomików poezji, rozważań różańcowych, drogi krzyżowej itp.

Zmarł w godzinie Miłosierdzia Bożego zaopatrzony sakramentami świętymi. Niech Maryja patronka naszego Zakonu wprowadzi Go do Domu naszego Ojca. 

Syn organisty, Bronisław Kabat, urodził się 25 października 1939 r. w Łąsku Wielkim, powiat Bydgoszcz, z rodziców Władysława i Marty z domu Płotka. Z rodzeństwa ksiądz Kabat miał tylko młodszego brata. Kuzyn jego był także księdzem, a jest nim obecny biskup Bogdan Wojtuś z Gniezna.

Do szkoły podstawowej uczęszczał najpierw w miejscu zamieszkania w Łąsku Wielkim. Po przeprowadzeniu się do Łąska Małego, szkołę podstawową w Wierzchucinie Królewskim w 1953 roku. Średnie wykształcenie zdobył najpierw w Liceum Ogólnokształcącym w Sępólnie Krajeńskim, a następnie po roku przeniósł się do Liceum Ogólnokształcącego w Koronowie i otrzymał świadectwo dojrzałości w 1959 roku. Od lat chłopięcych był ministrantem i marzył o tym, aby zostać księdzem. 

Studia seminaryjne odbywał w Biskupim Seminarium Duchowym w Gdańsku w latach 1959–65. Wyświęcony na kapłana w Bazylice Mariackiej w Gdańsku przez biskupa Edmunda Nowickiego 13 czerwca 1965 roku, pracował w następujących placówkach duszpasterskich:
– 1.08.1965 – wikariusz w parafii Bożego Ciała w Pręgowie
– 1.07.1967 – wikariusz w parafii św. Franciszka z Asyżu w Gdańsku Emaus
– 1.07.1970 – wikariusz w parafii NMP Królowej Różańca św. w Gdańsku-Przymorzu
– 30.06.1974 – wikariusz w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Gdańsku
– 1.08.1976 – administrator w parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Kiezmarku
– 1.03.1979 – proboszcz w parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Kiezmarku
– 15.08.1982 – proboszcz w parafii Wniebowzięcia NMP w Kończewicach
– 20.07.1987 – proboszcz w parafii Bł. Doroty z Mątów w Gdańsku Jasieniu

Za gorliwą pracę i zaangażowanie w budowę kościoła parafialnego w Jasieniu, Arcybiskup Tadeusz Gocłowski, 22 czerwca 2001 r. zamianował ks. proboszcza Bronisława Kabata Kanonikiem Honorowym Kapituły Kolegiackiej przy Kolegiacie Serca Jezusowego w Gdańsku Wrzeszczu.
Śp. Ks. Bronisław Kabat był usposobienia łagodnego i spokojnego, bardzo koleżeński, choć trochę tajemniczy. Nie lubił się zwierzać innym.

Kuria Metropolitalna Gdańska

ul. Biskupa Edmunda Nowickiego 1
80-330 Gdańsk Oliwa

tel.:(+48 58) 552-00-51
fax.: (+48 58) 552-27-75
kuria@diecezja.gda.pl

od poniedziałku do piątku w godz. 9.00 - 13.00