św. Jan Paweł II

Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak Miłosierdzie Boże - owa miłość łaskawa, współczująca,

wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom świętości Boga.

św. Siostra Faustyna Kowalska

Niech wszechmoc miłosierdzia Twego, o Panie, rozsławiona będzie po świecie całym,

niechaj cześć Jego nigdy nie ustanie, głoś, duszo moja, miłosierdzie Boże z zapałem.

bł. ks. Michał Sopoćko

Decydującym czynnikiem w otrzymaniu miłosierdzia Bożego jest ufność.

Ufność Bogu ma być mocna i wytrwała, bez zwątpień i słabości.

św. Matka Teresa z Kalkuty

Największym złem jest brak miłości i miłosierdzia, okrutna obojętność wobec bliźniego,

który wyrzucony został przez margines życia w skutek wyzysku, nędzy, choroby.

Papież Franciszek

Miłosierdzie to jest słowo, które objawia Przenajświętszą Trójcę.

Miłosierdzie to najwyższy i ostateczny akt, w którym Bóg wychodzi nam na spotkanie.

Ulica Długa 64 to nowy adres na turystycznej i...
Odbudowana po II wojnie światowej kamienica nie jest oryginalną, w której przez 22 lata zamieszkiwała błogosławiona parafianka bazyliki Mariackiej. Inicjatorami uwiecznienia pamięci o mistyczce tablicą byli jej czciciele, współcześni mieszkańcy kamienicy i władze Gdańska. Reprezentujący wiernych kultywujących pamięć o bł. Dorocie, Julian Skelnik, konsul honorowy Danii w Gdańsku, wspominał we wtorek, 25 czerwca patronkę dnia. - Dziś mija dokładnie 625 lat od dnia śmierci błogosławionej Doroty w kwidzyńskiej katedrze, gdzie przebywała w rekluzie. Cieszymy się, że tablica będzie kolejnym dowodem rozkwitającego kultu naszej patronki - mówił Julian Skelnik.
Tablicę na budynku przy ul. Długiej 64 poświęcił ks. prałat Ireneusz Bradtke, proboszcz bazyliki Mariackiej. - Dziękuję czcicielom naszej świętej i władzom miasta za rozwijanie pamięci o niej. Nasza parafianka to jedyna święta w naszej wspólnocie, dlatego zasługuje na szczególne upamiętnienie. Żyła w trudnym małżeństwie, jakbyśmy to dziś określili, ale modlitwą i pokorą nawróciła swego męża i odmieniła go dla Boga i ludzi. To dobra patronka dla dzisiejszych małżeństw, gdy czasy nie są dla nich łatwe. Ale też dla wszystkich wiernych i kapłanów, dając świadectwo uporu w wierze. Nie miała lekkiego życia ze swoim proboszczem, który nie wierzył w jej mistyczne objawienia. Jej modlitwa sprawiła, że i on się odmienił, choć wcześniej uważał ją za niespełna rozumu - mówił ks. Bradtke.



 


Tablica upamiętniająca miejsce zamieszkania bł. Doroty w Gdańsku.

Piotr Piotrowski /Foto Gość



Bł. Dorota z Mątów (dziś Mątowów Wielkich) urodziła się w rodzinie niderlandzkich osadników w 1347 r. Jako 16-latka pod presją rodziny wstąpiła w związek małżeński z gdańskim płatnerzem, Adalbertem vel Wojciechem. Mąż był porywczy i nie rozumiał jej dobroczynnych i ascetycznych praktyk, za które łajał żonę. Z dziewięciorga ich dzieci przeżyła jedynie córka Gertruda - wszystkie zmarły w czasie zarazy. Po 20 latach małżeństwa Wojciech nawrócił się i oboje rozpoczęli pielgrzymkę do sanktuarium maryjnego w Einsiedeln, a potem do Rzymu. Po śmierci męża na trasie wędrówki, Dorota za radą spowiednika zamieszkała w Kwidzynie i poprosiła biskupa o zgodę na rekluzę (zamurowanie w celi). Przeżyła w tym swoistym odosobnieniu 14 miesięcy.
Po II wojnie światowej nastąpił renesans kultu Doroty w Polsce i w Niemczech Zachodnich (określano ją tam "świętą"). 9 stycznia 1976 roku Kongregacja do spraw beatyfikacji i kanonizacji zatwierdziła dekret stwierdzający heroiczność życia oraz istnienie kultu od niepamiętnych czasów. Dekret ten tegoż dnia podpisany przez papieża Pawła VI, jest równoznaczny z aktem beatyfikacji (pleni iure). 13 grudnia 1976 roku odbyły się w związku z tym w katedrze oliwskiej uroczystości dziękczynne.
Dorota z Mątowów to jedyna w polskiej hagiografii osoba, która wybrała formę życia rekluzy. Jest również jedyną w polskiej hagiografii stygmatyczką, chociaż odbicia ran Chrystusa były u niej ukryte. Jest rzeczą znamienną i nader rzadko spotykaną nawet wśród świętych, że wizje bł. Doroty pokrywały się ze świętami liturgicznymi i były z nimi silnie powiązane. Dorota wyróżniała się także niezwykłym nabożeństwem do Eucharystii. Codziennie mogła przyjmować Komunię świętą, co w jej czasach było nadzwyczajnym wyjątkiem. Centralnym punktem tej duchowości jest "przemiana serca”, której doznała w 1385 roku podczas Eucharystii. Jej biografowie stwierdzają, że bł. Dorota miała szczególne nabożeństwo do dusz czyśćcowych i że była z nimi w żywym kontakcie. Za najprostszą drogę do doskonałości uznawała wstręt do grzechu, nawet najmniejszego, oraz całkowite oddanie się Bogu, tak aby nic nie zostawiać dla siebie. Bł. Dorota jest patronką Pomorza, kobiet, matek, małżeństw w potrzebie i odlewników.


Kuria Metropolitalna Gdańska

ul. Biskupa Edmunda Nowickiego 1
80-330 Gdańsk Oliwa

tel.:(+48 58) 552-00-51
fax.: (+48 58) 552-27-75
kuria@diecezja.gda.pl

od poniedziałku do piątku w godz. 9.00 - 13.00