Ratują małżeńskie więzi, wychowują młodych, troszczą się o parafie i wspólnoty. W Narodowe Święto Niepodległości pięcioro świeckich odebrało w bazylice Mariackiej odznaczenia "Pro Ecclesia et Populo". To wyróżnienie dla ludzi, bez których Kościół nie byłby taki sam.

Rzadko pojawiają się na zdjęciach z wielkich uroczystości. Najczęściej można ich spotkać tam, gdzie jest coś do zrobienia: na parafialnym chórze, podczas spotkania małżeństw, przy przygotowywaniu liturgii, w klasztornym ogrodzie albo w sali, w której po raz kolejny gromadzi się wspólnota. Działają przez lata, często poza światłem reflektorów. I właśnie takich ludzi uhonorowano 11 listopada w gdańskiej bazylice Mariackiej.

Podczas uroczystej Mszy św. w intencji Ojczyzny, której przewodniczył abp Tadeusz Wojda, wręczono odznaczenia ”Pro Ecclesia et Populo” - ”Dla Kościoła i Narodu”. Tegoroczni laureaci reprezentują różne środowiska i formy zaangażowania, ale łączy ich przekonanie, że wiara nie jest wyłącznie sprawą osobistą. Wyraża się również w odpowiedzialności za drugiego człowieka, poświęconym czasie i codziennej, cierpliwej służbie.

Wyróżnienie, ustanowione w 1997 r. przez pierwszego metropolitę gdańskiego abp. Tadeusza Gocłowskiego, od lat trafia do osób bezinteresownie wspierających działalność Kościoła i angażujących się w życie społeczne. Wręczanie odznaczeń podczas Narodowego Święta Niepodległości nie jest przypadkowe. To przypomnienie, że patriotyzm realizuje się również poprzez budowanie wspólnot, troskę o rodziny i odpowiedzialność za najbliższe otoczenie.

O tym właśnie mówił Antoni Szymański, przewodniczący kapituły odznaczenia, prezentując tegorocznych laureatów. - Takich liderów, takich osób niezwykle potrzeba było przez te 108 lat, ale potrzeba ich również teraz w Polsce - podkreślił, nawiązując do rocznicy odzyskania niepodległości.

11 listopada - Medale Pro Ecclesia et Populo
Piotr Piotrowski /Foto Gość

Zwrócił uwagę, że ludzie zasłużeni dla Kościoła i lokalnych społeczności potrafią swoje talenty, umiejętności i czas wykorzystać dla innych. Nie ograniczają się do deklaracji. Biorą odpowiedzialność za konkretne sprawy, często wymagające wieloletniej konsekwencji.

Wśród uhonorowanych znaleźli się Julia i Zbigniew Ciupikowie, zaangażowani w prowadzenie spotkań dla małżeństw. Ich działalność koncentruje się na czymś, czego nie da się zastąpić żadnym formalnym programem pomocowym: umiejętności prowadzenia dialogu, wzajemnego słuchania i odbudowywania więzi.

Wykorzystując własne doświadczenia oraz umiejętność pracy z parami, pomagają małżonkom odkrywać na nowo wartość ich relacji. Towarzyszą tym, którzy chcą pogłębiać wzajemną miłość, ale także tym, którzy przeżywają trudności i szukają drogi do porozumienia. Ich działalność pokazuje, że troska o rodzinę nie musi zaczynać się od wielkich przedsięwzięć. Czasem wystarczy stworzyć przestrzeń do rozmowy, której w codziennym pośpiechu zabrakło.

Inny wymiar służby reprezentuje Sławomir Maj. Od ponad 14 lat prowadzi dziecięcą scholę, angażując się w formację religijną i muzyczną młodego pokolenia w swojej parafii.

Za tą krótką informacją kryją się setki prób, przygotowań do niedzielnych Mszy św., świąt i uroczystości. To godziny poświęcone dzieciom, które poprzez śpiew uczą się nie tylko muzyki, ale także współpracy, odpowiedzialności i uczestnictwa w życiu Kościoła.

Kapituła doceniła jego świadectwo wiary oraz wytrwałą troskę o rozwój religijny i muzyczny najmłodszych. W czasach, gdy coraz częściej mówi się o trudnościach w przekazywaniu wiary kolejnym pokoleniom, taka systematyczna praca nabiera szczególnego znaczenia. Schola staje się bowiem nie tylko zespołem muzycznym, lecz także miejscem budowania relacji i poczucia przynależności.

Kolejnym laureatem został Jerzy Szparaga, wyróżniony za wieloletnią działalność na rzecz Kościoła i zaangażowanie w struktury wspólnotowe. Od dwóch dekad pełni odpowiedzialne funkcje organizacyjne, w tym posługę skarbnika w radzie archidiecezjalnej.

To rodzaj pracy, który rzadko przyciąga uwagę. Wymaga jednak rzetelności, zaufania, systematyczności i gotowości do podejmowania obowiązków, bez których nawet najbardziej aktywna wspólnota nie mogłaby sprawnie funkcjonować. Jest świadectwem, że odpowiedzialność za Kościół oznacza również troskę o jego codzienne, organizacyjne zaplecze.

Wśród nagrodzonych znalazł się także Leszek Chłopiewa, związany ze środowiskiem franciszkańskim. Jako przełożony wspólnoty Franciszkańskiego Zakonu Świeckich angażuje się w jej działalność duchową i organizacyjną. Pełni również posługę nadzwyczajnego szafarza Komunii Świętej.

Jego aktywność nie kończy się jednak na obowiązkach bezpośrednio związanych z liturgią. Troszczy się o klasztorne zabudowania, ogród oraz utrzymanie ruchomej szopki bożonarodzeniowej, będącej częścią lokalnej tradycji.

Właśnie ten ostatni element dobrze pokazuje charakter działalności laureatów. Szopka, którą odwiedzają kolejne pokolenia, nie istnieje sama z siebie. Ktoś musi zadbać o jej przygotowanie, mechanizmy, wystrój i utrzymanie. Dla odwiedzających to świąteczna atrakcja i wspomnienie dzieciństwa. Dla osób czuwających nad jej funkcjonowaniem - kolejne zadanie podejmowane z myślą o wspólnocie.

Cztery różne historie, pięcioro ludzi i jeden wspólny mianownik: służba, której nie da się przeliczyć na godziny ani sprowadzić do wykazu pełnionych funkcji.

Przewodniczący kapituły zaznaczył, że odznaczenie jest przede wszystkim wyrazem wdzięczności środowisk, którym laureaci służą na co dzień. Nie chodzi wyłącznie o oficjalne uhonorowanie zasług, ale o dostrzeżenie człowieka i wartości jego pracy. - Dziękujemy za dar, jakim jesteście dla nas. Świat potrzebuje ludzi takich jak wy. Chcemy otoczyć was miłością, modlitwą i wdzięcznością - mówił Antoni Szymański, przywołując przesłanie skierowane do wyróżnionych.

Odznaczenia i dyplomy laureaci odebrali z rąk abp. Tadeusza Wojdy. Uroczystość zakończyły gratulacje i wspólne zdjęcie przed ołtarzem bazyliki Mariackiej.

Szczególną wymowę wydarzeniu nadawał dzień, w którym się odbywało. Narodowe Święto Niepodległości przypomina o ludziach, którzy poświęcali własne życie i marzenia dla Ojczyzny. Dzisiaj troska o dobro wspólne przybiera także mniej spektakularne formy. Przejawia się w wychowaniu młodego pokolenia, umacnianiu rodzin, budowaniu zaufania i podtrzymywaniu lokalnych tradycji.

W homilii poprzedzającej wręczenie odznaczeń metropolita gdański przypominał, że Polska jest wspólnym domem wszystkich obywateli, a wolność zawsze wiąże się z odpowiedzialnością. Historie tegorocznych laureatów stały się konkretną ilustracją tych słów. Bo wspólnota nie powstaje wyłącznie dzięki wielkim wydarzeniom, uroczystym deklaracjom i publicznym przemówieniom. Budują ją przede wszystkim ludzie, którzy przychodzą wtedy, gdy są potrzebni, i zostają nawet wówczas, gdy nikt nie bije braw. Odznaczenia "Pro Ecclesia et Populo” przypominają, że taka codzienna wierność zasługuje na uznanie. I że największą wartością każdej wspólnoty są ludzie, którzy potrafią dawać innym coś więcej niż swój wolny czas - własne serce.