„Łaska wam i pokój od Jezusa Chrystusa,

(...) który nas miłuje i który uczynił nas

(...) kapłanami dla Boga i Ojca swojego”

(Ap 1, 4-6)

Tymi słowami z dzisiejszych czytań mszalnych bardzo serdecznie pozdrawiam wszystkich zebranych w naszej Katedrze Oliwskiej na Mszy św. z poświeceniem Krzyżma nazywanej Missa chrismatis!

Szczególnie serdecznie witam Księdza Arcybiskupa Seniora Tadeusza, Księdza Biskupa Wiesława!

Witam wszystkich Kapłanów!

Pozdrawiam Siostry i Braci - członków zakonów i wspólnot życia konsekrowanego!

Witam alumnów naszego seminarium i was, drodzy Wierni.

1. Dar Eucharystii

Dziś Wielki Czwartek. Wspomnienie Ostatniej Wieczerzy naszego Pana. Kiedy tak wiele się stało. Ustanowienie kapłaństwa. Wiekopomna chwila: „Bierzcie i jedzcie to jest Ciało moje… – ustanowienie Eucharystii.

Wszyscy potrzebujemy duchowego powrotu do Wieczernika. Do miejsca, w którym w Wielki Czwartek Chrystus podzielił się z Apostołami swoją świętością. To ona ma być naszą chrześcijańską i kapłańską tożsamością.

To my, kapłani, jesteśmy szafarzami Eucharystii. A szafarz to ten, któremu powierza się jakieś dobro, aby nim dysponował, aby rozdzielał tym, którzy tego potrzebują, są do jego przyjęcia przygotowani. Nie jest to ucieczka od odpowiedzialności, ale roztropna i radosna posługa towarzyszenia każdemu ochrzczonemu człowiekowi w odkrywaniu darów i zadań zleconych mu przez Ducha Świętego. To umiejętność dzielenia się odpowiedzialnością za Kościół, w którym każdy ma swój twórczy udział.

To nam, kapłanom, „ z ludu wziętym, dla ludzi ustanowionych w sprawach odnoszących się do Boga” (por. Hbr 5, 1), Chrystus przekazał dar Eucharystii – dobro służące naszemu zbawieniu, abyśmy je rozdzielali ludziom. To jest ten wielki przywilej kapłańskiej posługi, naszego wezwania i powołania.  Nasza misja we wspólnotach Kościoła dokonuje się przez głoszenie Słowa, uświęcanie przez sakramenty i bycie pasterzami.

Bowiem to kapłan, i tylko kapłan, sprawując eucharystyczną ofiarę składa ją Bogu w zastępstwie Chrystusa, w Jego imieniu.  Tylko kapłani, tylko oni, wezwani są do sprawowania pośrednictwa między Bogiem a człowiekiem.

Nie ma bowiem Eucharystii bez kapłaństwa, podobnie jak nie istnieje kapłaństwo bez Eucharystii – stwierdza bł. Jan Paweł II, którego 10. rocznicę odejścia do Domu Ojca dziś obchodzimy.

II. Radość Kapłana

Bracia Kapłani!

Dziś wobec Chrystusa macie ponowić wasze kapłańskie przyrzeczenia. Macie je ponowić także wobec mnie, waszego Biskupa, który przez sakrament święceń biskupich został włączony w sukcesję apostolską. Tym samym został wezwany do wypełnienia z odwagą, odpowiedzialnością, apostolskim zapałem nakazu pozostawionego Jedenastu Apostołom przez Zmartwychwstałego Pana: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha świętego. Uczcie je zachowywać, wszystko, co wam przykazałem” (Mt 28, 18).

Podczas tej Mszy św. nastąpi poświęcenia Krzyżma. Tego królewskiego oleju, którym kapłan będzie namaszczać nowo ochrzczonych. Czyni to na wzór namaszczenia Aarona przez Mojżesza, namaszczenia Dawida, a przede wszystkim namaszczenia Jezusa Chrystusa po chrzcie w Jordanie.

Ci, którzy tym krzyżmem zostaną namaszczeni maja być wolnymi od zepsucia, mają zostać wypełnieni wonnością Chrystusa, stać się świątynią Bożego majestatu.

„Pan namaścił nas w Chrystusie olejem radości, a to namaszczenie zachęca nas do przyjęcia i wzięcia na siebie tego wielkiego daru: radości, kapłańskiej pogody ducha. Radość kapłana jest cennym darem nie tylko dla niego, ale także dla całego wiernego ludu Bożego” - powiedział Ojciec Święty Franciszek podczas Mszy krzyżma sprawowanej w bazylice watykańskiej w ubiegłym roku.

Dziś my wszyscy „nazywani kapłanami Pana i sługami Boga naszego” (por. Iz 61, 6a) będziemy powracać do tej znamiennej chwili naszego życia, kiedy usłyszeliśmy w naszych młodych sercach głos Chrystusa: „Pójdź za Mną”. Odpowiedzieliśmy „tak” na to wezwanie i zaproszenie, po kilku latach utwierdzone sakramentem święceń kapłańskich. Rozpoczęła się nasza kapłańska droga z Chrystusem, z Kościołem, ze wspólną wiary polskiej ojczyzny.

I ta droga trwa. Potwierdzamy ja dziś naszym wspólnym odnowieniem tego, cośmy przyrzekli Chrystusowi i Kościołowi wobec szafarza sakramentu kapłaństwa.

Prawdziwy kapłan, namaszczony przez Boga dla Jego Ludu, ma ścisłą relację z Jezusem. Gdy jej brakuje, ksiądz staje się bałwochwalcą, czcicielem bożka narcyza. nie traćcie tej relacji z Jezusem Chrystusem! To jest wasze zwycięstwo. Z tym idźcie naprzód – powiedział Papież Franciszek 11 stycznia br.

III. Radość kapłaństwa!

Ojciec Święty Franciszek w adhortacji Evangelii gaudium mówi nam, kapłanom, że aby być „ewangelizatorami dusz, trzeba rozwinąć duchowe upodobania pozostania blisko życia ludzi, aż staje się to źródłem głębszej radości”. Życzę wam, bracia kapłani, i zachęcam do rozwijania i pogłębiania tego upodobania, które Jest przecież obecne w różnych formach waszej duszpasterskie aktywności.

W modlitwie dzisiejszego dnia módlmy się za tych którzy rozpoczęli drogę ku kapłaństwu, za kleryków naszego gdańskiego seminarium, także za nowe powołania – tak potrzebne, tak niezbędne, wobec sytuacji duchowej naszego czasu, wobec presji współczesnej kultury, która traci wrażliwość na sferę duchową, na osadzanie ludzkiego życia w glebie wiary, tradycji, zdefiniowanej jasno tożsamości.

Niech nie zabraknie modlitwy – szczególnie w trwającym Roku Życia Konsekrowanego - za wspólnoty życia konsekrowanego naszej archidiecezji, za braci zakonnych, za siostry, których praca i modlitwa współtworzą plon wiary i miłości.

W Liście do kapłanów na Wielki Czwartek 2015 roku biskupi polscy napisali: „Wielki Czwartek stanowi dobrą okazję, aby podziękować Panu żniwa, że z obfitością wzbudza powołania kapłańskie we wspólnotach życia konsekrowanego. Jesteśmy wdzięczni kapłanom zakonnym za ich rozmaitą posługę, zarówno w duszpasterstwie parafialnym, jak i wynikającą z realizacji charyzmatu zgromadzenia. Dziękujemy za posługę i świadectwo życia rekolekcjonistom, spowiednikom, misjonarzom, kapelanom szpitalnym i więziennym, pedagogom i nauczycielom, opiekunom rozlicznych sanktuariów i pełniącym wiele dzieł miłosierdzia”.

Dziękujemy dziś za ofiarną i wieloletnią posługę Ks. Infułata Stanisława Bogdanowicza, który odszedł na emeryturę w 52. roku kapłaństwa. Dziękujemy księżom: Ks. Prałatowi Henrykowi Lew Kiedrowskiemu, Ks. Kanonikowi Zbigniewowi Walczakowi, Ks. Prałatowi Edwardowi Szymańskiemu, Ks. Kanonikowi Bernardowi Zielińskiemu, Ks. Prałatowi Ryszardowi Kwiatkowi.

Modlimy się także za kapłanów starszych, chorych i zmagających się z rozmaitymi kryzysami.

Polecamy tych, którzy w minionym roku odeszli do Domu Ojca:

1.      ks. Andrzej Sciesinski (48 l., 23 kapł.)

2.      ks. Marek Rybicki (50 l., 25 kapł.)

3.      ks. kanonik Alojzy Weltrowski

4.      o. Tadeusz Mika (SAC) (80 l., 52 kapł.)

5.      o. Rajmund Grzesik (OMI) (86 l., 60 kapł.)

6.      o. Stefan Pęgiel (CSsR) (82 l., 57 kapł.)

7.      o. Marian Joeck (SJ) (83 l., 55 kapł.)

8.      ks. kanonik Jan Baumgart (62 l., 36 kapł.)

9.      o. Henryk Jędryczka SDB

Pokornie prosimy też Maryję, Matkę Kapłanów, aby wyprosiła nam wszystkim wierną i radosną posługę w Kościele Jej Syna. Polecam wszystkich tu obecnych, ojcowskiemu wstawiennictwu świętych papieży Jana XXIII i Jana Pawła II oraz błogosławionego Pawła VI. Amen.