św. Jan Paweł II

Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak Miłosierdzie Boże - owa miłość łaskawa, współczująca,

wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom świętości Boga.

św. Siostra Faustyna Kowalska

Niech wszechmoc miłosierdzia Twego, o Panie, rozsławiona będzie po świecie całym,

niechaj cześć Jego nigdy nie ustanie, głoś, duszo moja, miłosierdzie Boże z zapałem.

bł. ks. Michał Sopoćko

Decydującym czynnikiem w otrzymaniu miłosierdzia Bożego jest ufność.

Ufność Bogu ma być mocna i wytrwała, bez zwątpień i słabości.

św. Matka Teresa z Kalkuty

Największym złem jest brak miłości i miłosierdzia, okrutna obojętność wobec bliźniego,

który wyrzucony został przez margines życia w skutek wyzysku, nędzy, choroby.

Papież Franciszek

Miłosierdzie to jest słowo, które objawia Przenajświętszą Trójcę.

Miłosierdzie to najwyższy i ostateczny akt, w którym Bóg wychodzi nam na spotkanie.

Dnia 30 października w godzinach popołudniowych, w wieku 92 lat w tym 62 lata w kapłaństwie, zmarł nagle, zaopatrzony świętymi sakramentami, Ksiądz Prałat dr Tadeusz Cabała.

Urodził się 26 maja 1917 roku w Borównej, powiat Bochnia, diec. tarnowska. Syn Józefa i Katarzyny z domu Piech. Rodzina była bardzo religijna. Brat matki był księdzem. Ksiądz Tadeusz od wczesnych lat chłopięcych służył do Mszy św. aż do matury. Pragnął zostać księdzem.
Po maturze pod wpływem ojca, który był działaczem ludowym, wstąpił do Szkoły Podchorążych. W wojsku zyskał sobie uznanie dzielnego żołnierza i dobrze zapowiadającego się oficera. Wielkim staraniem przy pomocy dowódcy, któremu się zwierzył, że chce zostać księdzem, udało mu się zwolnić z wojska.
W 1938 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Tarnowie, gdzie odbył studia filozoficzno-teologiczne do roku 1944, z małymi przerwami w czasie wojny. Jego studia seminaryjne, na podstawie uchwały Rady Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie z dnia 16 II 1945 r. zaliczone zostały do studiów uniwersyteckich. 25 maja 1947 r. z rąk biskupa Kazimierza Kowalskiego przyjął święcenia kapłańskie w Pelplinie – święcony dla Gdańska.
Dnia 5 lipca 1947 r. po złożeniu egzaminów przed Komisją Egzaminacyjną 
U. J. nadano księdzu Tadeuszowi Szymonowi Cabale stopień Magistra Teologii. Temat pracy to: „Dzieje parafii w Chronowie”. Warto dodać, że na 10 przedmiotów Ks. Tadeusz Cabała otrzymał następujące oceny: 5 bardzo dobry, 2 dobry i 3 celujący. W późniejszych latach, w roku 1952, na tymże uniwersytecie (U.J.) zrobił Doktorat nt. „Rola parafii w środowisku wiejskim”.

Śp. Ksiądz Tadeusz Cabała jako duszpasterz pracował w diecezji gdańskiej (dziś archidiecezji) w następujących parafiach: 
Wikariusz parafii M.B. Bolesnej w Gdańsku: 04.06.1947 r.
Wikariusz parafii Św. Franciszka w Gdańsku-Emaus: 04.06.1948 r.
(od 01.09.1951do 1952 przebywał na leczeniu zdrowotnym w Wieliczce)
Wikariusz parafii Św. Michała w Sopocie: 27.09.1952 r.
Administrator parafii w Gdańsku Stogach: 20.10.1955 r.
Pomoc duszpasterska w par. Św. Stanisława Bpa w Gdańsku Wrzeszczu: 01.11.1973 r.
Rektor kościoła, następnie proboszcz parafii, Św. Andrzeja Boboli w Sopocie: 01.05.1975 r.
Emeryt – rezydent przy tymże kościele: 01.08.1983 r., który wybudował łącznie z plebanią i domem parafialnym.

Krótka charakterystyka osobowości śp. Księdza dra Tadeusza Cabały w oparciu o opinię jego ówczesnego rektora seminarium duchownego w Tarnowie z roku 1946, którą napisał diakonowi Tadeuszowi Cabale na 7 miesięcy przed przyjęciem święceń kapłańskich. Oto niektóre fragmenty z tej opinii:
„Diakon Cabała Tadeusz Szymon jako alumn przedstawiał się bardzo dodatnio. Był pilnym, obowiązkowym i posłusznym. Zdrowie miał dobre. Lubił czytać i czytał dość wiele, szczególnie z zakresu nauk społecznych, traktując to jako podstawę do przyszłej swej działalności. W czasie wakacji oddawał się też pracy, odwiedzając chorych, starców, pracując w Stowarzyszeniu Młodzieży Męskiej pod opieką proboszcza. Pragnę zaznaczyć, że zrobił tu znacznie więcej niż przeciętny kleryk. Pracował z przekonaniem, ludzie lubili go, tym więcej że ubogich wspierał, albo szukał dla nich pomocy u innych. Krótko mówiąc, okazywał nieprzeciętny idealizm i to jest cecha jego charakterystyczna . Obecnie pracuje na parafii od stycznia 1946 roku, u młodego, bardzo dobrego i gorliwego proboszcza. W szkole ma 28 godzin tygodniowo, a mimo to znajduje czas na pracę charytatywną i oświatową. Proboszcz bardzo go chwali i prywatnie w rozmowie ze mną i w piśmie do Kurii. Był także zawsze pobożnym. (...) Według mych przewidywań – w Seminarium jestem już lat 17 – jest w Cabale materiał na kapłana nieprzeciętnego.” (Ks. dr Władysław Węgiel – Rektor).

Śp. Ksiądz dr Tadeusz Cabała do końca życia zachował te piękne cechy swojej osobowości i praktykował je w życiu duszpasterskim.

Kuria Metropolitalna Gdańska

ul. Biskupa Edmunda Nowickiego 1
80-330 Gdańsk Oliwa

tel.:(+48 58) 552-00-51
fax.: (+48 58) 552-27-75
kuria@diecezja.gda.pl

od poniedziałku do piątku w godz. 9.00 - 13.00